| Κυκλογένεση στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1995-2000 |
|
|
| Γράφει ο/η Στρατής Βουγιούκας | |
| 04.04.06 | |
|
Το κείμενο αποτελεί περίληψη της πτυχιακής εργασίας της Χριστίνας
Οικονόμου, φοιτήτριας του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η
εργασία πραγματοποιήθηκε το 2002. Η ομάδα του NoWAMO την ευχαριστεί
πολύ για την παροχή του κειμένου.
Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η συνοπτική κλιματολογική εξέταση του φαινομένου της επιφανειακής
κυκλογένεσης στον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο, κατά την περίοδο 1995-2000.
Αναλυτικότερα, στην εργασία γίνεται μελέτη της μηνιαίας, της ετήσιας καθώς
και της εποχιακής κατανομής της
συχνότητας εμφάνισης της κυκλογένεσης στον Ελλαδικό χώρο.
Κυκλογένεση ονομάζεται αφενός η δημιουργία και η εκδήλωση κυκλωνικής κυκλοφορίας στην ατμόσφαιρα, η οποία δεν προϋπήρχε, αφετέρου η ενίσχυση προϋπάρχουσας κυκλωνικής κυκλοφορίας, που συνήθως συνοδεύεται από απότομη ελάττωση της ατμοσφαιρικής πίεσης. Στην επιφάνεια, διακρίνονται έξι συνοπτικές κατηγορίες, οι οποίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν συνθήκες ευνοϊκές για κυκλογένεση στον Ελλαδικό χώρο (Οι συνοπτικές καταστάσεις που επικρατούν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου μπορούν να ταξινομηθούν με βάση τη γενική κυκλοφορία της ανώτερης ατμόσφαιρας, καθώς επίσης τη θέση και τον προσανατολισμό του άξονα του αντίστοιχου αυλώνα ή ράχης. Με την ταξινόμηση αυτή, συνδυάζοντας την κυκλοφορία στα 500 hPa Flocas and Karacostas, 1996). Αυτές είναι α. Κυματισμός μεγάλου μήκους (LW) β. Νοτιοδυτικό ρεύμα (SW) γ. Βορειοδυτικό ρεύμα (NW) δ. Ζωνική κυκλοφορία (ZONAL) ε. Κλειστό σύστημα (CLOSE) στ. Αποκομμένο σύστημα (CUT). Έτσι, με βάση τα παραπάνω συνοπτικά κριτήρια, μελετήθηκαν οι χάρτες επιφάνειας και 500, για τον Ελλαδικό χώρο, για την χρονική περίοδο 1995-2000. Στην περίοδο αυτή εξαιρούνται οι μήνες Ιανουάριος, Φεβρουάριος, Ιούλιος και Αύγουστος του έτους 1996, λόγω έλλειψης δεδομένων. Ο μέσος ετήσιος αριθμός κυκλογένεσης σε όλο τον Ελλαδικό χώρο για την εξεταζόμενη περίοδο 1995-2000, είναι περίπου τριανταένα (31). Το Αιγαίο είναι η πιο κυκλογενετική περιοχή, με μέσο ετήσιο αριθμό περιπτώσεων δέκα (10). Η μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης κυκλογένεσης παρουσιάζεται την Άνοιξη με ποσοστό 34,4%. Ειδικότερα, το Μάρτιο σημειώνεται η μέγιστη μηνιαία τιμή της συχνότητας (12,9%), και ακολουθούν ο Δεκέμβριος και ο Μάιος με ποσοστά 10,7% και 11,3% αντίστοιχα. Ως προς τις συνοπτικές κατηγορίες η μεγαλύτερη συχνότητα σημειώνεται κατά την επικράτηση του νοτιοδυτικού ρεύματος(22,6%). Αντίθετα, η κατηγορία του βορειοδυτικού ρεύματος παρουσιάζει τη μικρότερη συχνότητα (10%). Οι περισσότερες κατηγορίες εμφανίζουν μεγαλύτερη συχνότητα κυκλογένεσης την ψυχρή περίοδο του έτους. Το μέγιστο της συχνότητας της κάθε εποχής χωριστά σημειώνεται σε διαφορετική κατηγορία, γεγονός που φανερώνει το διαφορετικό συνοπτικό αίτιο της κυκλογένεσης σε κάθε μία από αυτές. Γενικά και η μηνιαία κατανομή της συχνότητας για κάθε κατηγορία είναι διαφορετική. |
| < Προηγ. | Επόμ. > |
|---|





