Το 2005 ήταν μια ιδιαίτερη χρονιά για την πρόωρη αρχή και τον αριθμό θυελλών της, καθώς επίσης και την ένταση των τυφώνων, αφου αυτή την χρονιά είχαμε τον εντονότερο τυφώνα στο αρχείο για τον Ατλαντικό: Η Wilma έφθασε σε εντυπωσιακά επίπεδα 882 ΜΒ πίεσης, που ξεπερνά το παλαιό ρεκόρ που τέθηκε από Gilbert το 1988 με μια πίεση 888 ΜΒ.
Η δραστηριότητα των τροπικών κυκλώνων της ατλαντικής λεκάνης το 2006.
TS Alberto June 11-14 60 kt/995 mb
TS (Unnamed) July 17-18 45 kt/998 mb
TS Beryl July 19-21 50 kt/1001 mb
TS Chris Aug. 1-4 55 kt/1001 mb
TS Debby Aug. 23-26 45 kt/1000 mb
H-1 Ernesto Aug. 25-Sep. 1 65 kt/988 mb
H-1 Florence Sep. 5-12 80 kt/972 mb
IH-3 Gordon Sep. 8-20 105 kt/955 mb
IH-3 Helene Sep. 14-24 110 kt/954 mb
H-1 Isaac Sep. 28-Oct. 3 70 kt/989 mb
Σύνολα: 10 θύελλες, 5 τυφώνες, 2 σημαντικοί τυφώνες
Ιούνιος:
1 Ιουνίου ήταν η έναρξη της επίσημης εποχής των τροπικών κυκλώνων του Βόρειου Ατλαντικού για το 2006.
Στις 10 Ιουνίου, η τροπική θύελλα Alberto αναπτύχθηκε ως ήπια οργανωμένη βαρομετρική ύφεση περίπου 50 μίλια (80 χλμ) νότια-νοτιοδυτικά της δυτικής άκρης της Κούβας. Ο Alberto ενισχύθηκε σε τροπική θύελλα στις 1500 UTC (1000 CDT) την 11η Ιουνίου. Η θύελλα κινήθηκε προς το Βορρά, κατόπιν βορειοανατολικά, προσεγγίζοντας τελικά την ξηρά ως τροπική θύελλα κατά μήκος της περιοχής Big Bend της Φλώριδας, στον κόλπο Apalachee στα 1530 UTC (1130 EDT) την 13η Ιουνίου. Έχοντας διασχίσει τις νοτιοανατολικές ΗΠΑ, ο Alberto κινήθηκε μέσα στο Βόρειο Ατλαντικό και διαλύθηκε την 14η του μηνός. Η μέγιστη μέση ένταση των ανέμων στον Alberto ήταν 60 κόμβοι (70 mph), και η ελάχιστη πίεση στο κέντρο του, 995 millibars (29.38 ίντσες του υδραργύρου).
Ιούλιος:
Δύο τροπικές θύελλες, μια ανώνυμη θύελλα και ο Beryl, εμφανίστηκαν τον Ιούλιο.
Η ανώνυμη θύελλα αναπτύχθηκε ως τροπική βαρομετρική ύφεση νωρίς το πρωί της 17ης Ιουλίου από τα υπολείμματα μιας διαλυόμενης μετωπικής γραμμής. Η έντασή της μεγάλωσε περίπου 12 ώρες αφότου δημιουργήθηκε (το βράδυ της 17ης) πρίν αποδυναμώθει την 18η έχοντας διασχίσει το Κόλπο του Μεξικού. Το υπόλοιπο χαμηλό διέσχισε τη Νέα Γη στις 18 του μηνός και κινήθηκε έπειτα έξω προς τα ανοικτά ύδατα του Βόρειου Ατλαντικού και διαλύθηκε στις 19η Ιουλίου.
Ο Beryl δημιουργήθηκε περίπου 220 μίλια στο νοτιοανατολικό σημείο των εξωτερικών όχθων της βόρειας Καρολίνας και καταγράφθηκε ως τροπική βαρομετρική ύφεση-02 στις 1500 UTC (1100 EDT) στις 18 Ιουλίου. Ο Beryl εντάθηκε σε μια τροπική θύελλα στις 0000 UTC (2000 EDT)την επόμενη ημέρα. Η θύελλα που κινήθηκε βορειο-βορειοανατολικά προς τη Μασαχουσέτη, και διέσχισε το νησί Nantucket πριν να διαλυθεί στη νοτιοδυτική Νέα Σκοτία του Καναδά στις 1500 UTC (1100 EDT) στις 21 Ιουλίου. Η ελάχιστη πίεση στο κέντρο του Beryl και μέγιστη μέση ένταση του ανέμου, ήταν 1001 millibars (29.56 ίντσες υδραργύρου) και 50 κόμβοι (57 mph ή 93 kph).
Αύγουστος:
Ο Chris δημιουργήθηκε ακριβώς δυτικά των Leeward νησιών την 1η Αυγούστου και έγινε μια τροπική θύελλα την ίδια μέρα. Η θύελλα ακολουθεί δυτική-νοτιοδυτική πορεία στο βόρειο τμήμα του Πουέρτο Ρίκο και της Δομινικανής Δημοκρατίας πρίν να αποδυναμωθεί στις 4 Αυγούστου, και διαλύθηκε κατά μήκος της βόρειας ακτής της Κούβας στις 5 Αυγούστου. Η μέγιστη μέση ένταση του ανέμου και η ελάχιστη κεντρική πίεση για τον Chris ήταν 55 κόμβοι (63 mph ή 102 kph) και 1001 millibars (29.56 ίντσες του υδραργύρου), αντίστοιχα.
Η τροπική θύελλα Debby δημιουργήθηκε στις 21 Αυγούστου, περίπου 250 μίλια νοτιοανατολικά των νησιών του Ακρωτηρίου Βέρντε. Ο Debby έγινε μια τροπική θύελλα την 23η, και με μέσες ταχύτητες ανέμων 45 kts (52 mph ή 83 kph) και ελάχιστη πίεση στο κέντρο του 1000 ΜΒ (29.53 ίντσες του υδραργύρου). Η θύελλα αποδυναμώθηκε στις 26 Αυγούστου και διαλύθηκε την επόμενη ημέρα, χωρίς να προσέγγισει σε ξηρά.
Ο πρώτος τυφώνας της σεζόν ήταν ο Ernesto, που διαμορφώνεται στις 24η Αυγούστου, περίπου 155 μίλια νοτιοανατολικά της Μαρτινίκα στα windward islands και ακολούθησε δυτική πορεία, μετετρεπόμενος σε τροπική θύελλα το βράδυ της 25ης . Ο Ernesto ενισχύθηκε σε κατηγορία 1 το πρωί της 27ης Αυγούστου, κοντά στη νότια ακτή της Αϊτής πριν μετατραπεί και πάλι σε τροπική θύελλα. Σαν τροπική θύελλα, ο Ernesto έκανε την πρώτη προσέγγιση σε ξηρά του κοντά στον κόλπο του Γκουαντανάμο, Κούβα αρχικά την 28η Αυγούστου. Αν και ενισχύθηκε ελαφρώς, ο Ernesto δεν επανάκτησε την ένταση τυφώνα, και έκανε τη δεύτερη προσέγγιση σε ξηρά του στο νοτιοδυτικό Dade νομό Φλώριδα το πρωί της 30ης Αυγούστου. Μετά αφού διέσχισε τη Φλώριδα στο κοντινό ακρωτήριο Canaveral, ο Ernesto κινήθηκε στον Ατλαντικό και ενίσχύθηκε και πάλι, ακολουθώντας μια πιό βόρεια τροχιά και κάνοντας την τελική προσέγγιση σε ξηρά κοντά στη long beach της Βόρειας Καρολίνας προς το τέλος του βραδιού της 31ης. Δύο θάνατοι αναφέρθηκαν στην Αϊτή στην πλημμύρα που συνδέθηκε με το Ernesto, ενώ ως τρoπική θύελλα ο Ernesto αναφέρθηκαν 6 θάνατοι στις Ηνωμένες Πολιτείες . Στο ζενίθ του, μέγιστες μέσες ταχύτητες των ανέμων του Ernesto ήταν 65 kts (75 mph ή 120 kph) και είναι ελάχιστη πίεση στο κέντρο του, ήταν 987 ΜΒ (29.15 ίντσες του υδραργύρου).
Σεπτέμβριος:
Η Φλωρεντία δημιουργήθηκε μεταξύ της Αφρικής και των μικρότερων Aντιλλών την 3η Σεπτεμβρίου. Η Φλωρεντία έγινε τυφώνας κατηγορίας 1 και σάρωσε τη δυτική ακτή των Βερμούδων προκαλώντας μεγάλες καταστροφες. Οι μέγιστοι άνεμοι για τη Φλωρεντία ήταν 80kt και η ελάχιστηπίεση στο κέντρο του 972 millibars (28.70 ίντσες του υδραργύρου).
Βόρειο-ανατολικά των μικρότερων Αντιλλών, ο Gordon έγινε τροπική θύελλα την 10η Σεπτεμβρίου και άρχισε μια βορειοδυτική διαδρομή. Η θύελλα κατηγορίας 3 με ανέμους 105 kt την 13η Σεπτεμβρίου, έγινε ο πρώτος σημαντικός τυφώνας για το 2006. Η ελάχιστη πίεση στο κέντρο του ήταν 955 millibars (28.20 ίντσες του υδραργύρου). Ο Gordon γύρισε τελικά στα βορειοανατολικά και έγινε τροπική θύελλα.
Ένα τροπικό κύμα διαμορφώθηκε από την αφρικανική ακτή την 11η Σεπτεμβρίου. Η Helene από τροπική καταιγίδα μετατράπηκε σε έναν σημαντικό τυφώνα σε ακριβώς 5 ημέρες και παρέμεινε στον κεντρικό Ατλαντικό όπου και διαλύθηκε. Μέγιστοι συνεχείς άνεμοι της Helene ήταν 110 kt και η ελάχιστη πίεση στο κέντρο του, ήταν 954 millibars (28.17 ίντσες του υδραργύρου).
Ο Isaac δημουργήθηκε στον κεντρικό Ατλαντικό την 27η και πέρασε περίπου 280 μίλια (450 χλμ) ανατολικά των Βερμούδων ως κατηγορία 1 με ανέμους 75kt και ελάχιστη πίεση στο κέντρο του, 985 millibars (29.09 ίντσες του υδραργύρου). Ο Isaac συνέχισε στο Βορρά και άρχισε να αποδυναμώνεται. Σάρωσε την ακτή της Νέας Γης ως τροπική θύελλα πρίν διαλυθεί.
Μεσοι όροι
Η πρόσφατη μέση (1995-2005) εποχιακή δραστηριότητα στην ατλαντική λεκάνη είναι 15.2 ονομασμένες θύελλες, 8.5 τυφώνες και 4.1 σημαντικοί τυφώνες. Αυτές οι τιμές αντιπροσωπεύουν μια αύξηση κατά τη διάρκεια του μέσου όρου των προηγούμενων 50 ετών (1950-2000) 7.5 ονομασμένων θυελλών, 4.5 τυφώνων και 2.1 σημαντικών τυφώνων. Έτσι η σεζόν του 2006 (έως και την 20η του Δεκέμβρη) έκλεισε με 10 θύελλες, 5 τυφώνες και 2 σημαντικούς τυφώνες. Αυτές οι τιμές είναι κάτω του μετρίου σε σχέση με τα προηγούμενα 10 έτη αλλά ελαφρώς επάνω από το μακροπρόθεσμο ατλαντικό μέσο όρο (1950-2000).
Εθνικό κέντρο τυφώνα - NOAA
Εθνικό κλιματολογικό κέντρο - NOAA
Πηγή: The Weather Channel
